¿Que hai detrás do lume?

Un incendio intencionado arrasou máis de 9 hectáreas do Monte Veciñal en man Común de Froxán, en Lousame, situado sobre unha concesión mineira.

Co apoio da sociedade, a política da terra queimada terá sempre as de perder fronte á defensa da terra e comunidades fortes, cohesionadas nas súas xustas reivindicacións.

Manexo do monte veciñal, a resposta a moitas necesidades

A Comunidade Veciñal de Froxán desenvolveu durante as últimas décadas un lento traballo de restauración curando as fondas feridas que máis dun século de voráxine mineira pola extracción do wolfram e estaño deixaron sobre o seu territorio: deforestación, contaminación fluvial, pozos mineiros abertos, e montañas de residuos. Nesta fin de semana alguén quixo destruír parte dese esforzo. A reintrodución de especies autóctonas fronte á eucaliptización masiva do territorio é unha das accións que vén desenvolvendo a comunidade e constitúe un mecanismo efectivo de protección contra os lumes.

Conflito de intereses

Ainda que houvo incendios no pasado, esta é a primeira vez que un incendio é provocado intencionalmente no monte de Froxán. A veciñanza estima que o incendio aconteceu “procurando facer o máximo dano posíbel a través da escolla do punto e das condicións ambientais máis indicadas para levar o lume cara á aldea e cara a unha recente reforestación con bidueiro, completada a semana pasada”.

Este feito, que consideran un atentado, non responde a conflitos entre comunidades ou entre veciños, nin tampouco a calquera interese directo pola acción do lume sobre o terreo. En realidade, só pode ser clasificado como terrorismo ambiental, pois o seu obxectivo último e único é sementar o medo e a impotencia procurando parar os esforzos de defensa do monte comunitario fronte aos que o atacan.

Solidariedade e vixilancia de ContraMINAcción

Como máis vale previr, a Plataforma ContraMINAción transmite a súa máis firme condena á destrución ambiental perpetrada este domingo no monte da Comunidade de Froxán. ContraMINAción expresa o seu apoio e solidaridade coa Comunidade de Froxán e activa os seus mecanismos de vixilancia ambiental. Diferentes actividades e accións de resposta xa se puxeron en marcha.

Este ataque tamén mostra a capacidade de resposta rápida e acción unitaria da comunidade evitando, xunto coa acción determinada dos servizos de extinción, que o lume producise o dano que procurara.

Desde a comunidade procedeuse tamén á denuncia dos feitos, que están penados coa indemnización dos custos de extinción e danos causados e 5 anos de cárcere, e xa está en marcha unha investigación, paralela ás accións de autoorganización da comunidade, para que non volva pasar.

“Os coletivos que formamos ContraMINAción facemos ademais un apelo para incrementar este apoio, e poñémonos mans á obra para colaborar na rexeneración inmediata do territorio atacado con especies autóctonas. É a nosa forma de dar unha resposta firme a este covarde ataque ás comunidades veciñais e contra o ecosistema, veñan de onde veñan”.

ContraMINAcción defende unha herdanza viva da terra e non cuberta de lodos tóxicos

Crónica dun día no IX Congreso do Sindicato Labrego Galego

Invitada polo Sindicato Labrego Galego SLG, ContraMINAcción asistiu ao IX Congreso para acompañar as loitas do sindicato e a elección da nova directiva, da que saíu elixida novamente Isabel Vilalba Seoane e o equipo completo que estará á fronte os próximos catro anos.

Nova Dirección Nacional do SLG web

Defensa da terra
Contra os acaparamentos de terras cada vez máis alarmantes do avance do gran capital se abren varios frontes en defensa da terra ao longo e ancho da xeografía galega. Isto sabémolo en ContraMINAcción, dende onde defendemos a terra fronte a proliferación de proxectos mineiros e extractivos; e tamén o saben no Sindicato Labrego Galego quen defende o uso da terra para a produción agrícola para alimentar as persoas dende a lóxica da soberanía alimentaria.

De feito, o Sindicato Labrego Galego é un dos 22 colectivos que integran a rede ContraMINAcción, formada en 2013 para denunciar os perigos da minaría en Galiza e activa dende entón en todo o territorio.

Durante o congreso celebrado o sábado 12 de marzo, diferentes representantes do SLG recordaron a situación dramática do agro, a consecuencia das políticas que favorecen a grandes empresas do agronegocio e a grandes propietarios terratenentes, ou tamén a minaría. Ao mesmo tempo, propician o abandono do rural co éxodo ás cidades e a outros países, polas perdas continuas de emprego e o peche obrigado de granxas, dez cada día.

A nova secretaria executiva pola creación de emprego e revitalización do rural
Isabel Vilalba explicou como tan só cinco grandes empresas controlan a distribución de alimentos para consumo humano e os pensos animais. Recordou a necesidade de defender as sementes como patrimonio básico. Sinalou as contradicións dos poderes públicos ao falar de cambio climático ao tempo que fomentan o transporte de alimentos dun lado a outro do mundo en detrimento do potencial de producir alimentos a nivel local, como o que ten Galiza, que queda desaproveitado polas malas políticas. “Evitar que a terra caia en mans das multinacionais” e que non temos que acabar producindo materia prima para as grandes multinacionais, senón alimentación sa, sen transxénicos, sen restos de pesticidas, foron mensaxes que quedaron claras das súas intervencións.

Diferentes sectores, un mesmo obxectivo
Pola súa parte, Adolfo Cabarcos explicou como os prezos das carnes están en xeral á baixa -até 2 euros menos na maioría delas- a pesares da existencia da indicación xeográfica protexida da tenreira galega. Incidiu tamén na ocupación salvaxe das terras agrícolas, especialmente pola implementación de monocultivo de eucalipto.

Belén Fervenza destacou a necesidade de que “a xente recupere os espazos dos que nos botaron, como as prazas de abastos, os mercados e as leiras, avogando por canles curtas de comercialización e a relocalización do consumo”, todo isto nun marco de xeración de confianza, empoderamento e soberanía alimentaria a pesares das graves fallas da política. Destacou a importancia de “recuperar colectivamente a capacidade de alimentar as galegas e galegos”.

E Lupe Prado centrou a súa intervención na invitación a facer un esforzo de “dentro para fóra, recuperando as organizacións para a xente e facendo políticas diferentes ás oficiais, asembleas abertas e gañando visibilidade, procurando unidade dos sectores”.

María Ferreiro Santos explicou o traballo das mulleres do SLG contra a violencia machista; en procura da titularidade compartida das granxas, que xeralmente están a nome dos homes, quedando a muller relegada ao papel de “axudante”; e as cotizacións da seguridade social, co obxectivo de igualar as pensións das mulleres as dos homes, que son entre un 33 e un 35% superiores.

Daniel Rodicio invitou a construír solidariedade e sinerxias en positivo, ao explicar que os de arriba “teñen medo a unha sociedade organizada”. Construír alianzas con cada sitio do mundo onde están a sofrer o mesmo ca nos, dende os EEUU ata Fisterra pasando pola Patagonia. Recordou que o futuro non pode ser nin o paro nin a precariedade, e avisou que se non facemos nada, en 50 anos Galiza vai perder un millón de habitantes. Como dato significativo non se cansou de repetir que só un 5% das explotacións agrarias de Galiza teñen un titular menor de 40 anos, un dato que reflicte o drama do envellecemento do rural.

O gran pacto necesario
Isabel Vilalba destacou tamén a importancia de colaboración entre colectivos e coa cidadanía en xeral, reivindicando como unha das claves para evitar que a terra caia en mans das multinacionais.

Por unha terra viva, sen contaminación, ContraMINAcción

De cara ao final do Congreso interveu Nela Abella en representación de ContraMINAcción para relatar os impactos do extractivismo no territorio, destacando a conivencia dos poderes públicos coas mineiras en detrimento da poboación. Exemplificou co caso de Cementos Cosmos, que lle vén facendo a vida imposible aos veciños de Triacastela que se opoñen ás súas actividades, cortándolles camiños de acceso e fontes, e poñendo denuncias arbitrarias. Reivindicou unha herdanza viva da terra, e non cuberta de lodos tóxicos. Recordou que noutras partes do mundo a loita ambiental vai acompañada de morte e represión, e en Galiza imos polo mesmo camiño.

Entre outras cuestións importantes, Miguel Blanco de COAG advertiu dos perigos dos tratados de libre comercio que a Unión Europea negocia a escondidas da cidadanía facilitando políticas antisociais e apostando por unha “agricultura sen agricultores”, recordando neste punto que só hai futuro si hai mulleres e homes traballando no campo.

Todo isto aconteceu no marco da defensa da “Terra, Prezos Dignos e Soberanía Alimentaria”, que foi o título que deu forma a xornada.

ContraMINAcción agradece ao SLG a invitación a unha xornada tan produtiva, colaborativa e solidaria.

———————————————

Ver tamén:

Sobre o IX Congreso
IX Congreso: aposta por un modelo agrario cuxa dimensión a marquen as persoas e non o lucro das grandes empresas

Sobre a nova directiva do SLG
Unha equipa humana renovada coordinará o traballo do Sindicato Labrego Galego os vindeiros catro anos

Sobre a convocatoria do congreso:
O SLG celebra este sábado o seu IX Congreso en Lugo baixo o lema “Terra, prezos dignos e soberanía alimentaria”

 

Sigue a ContraMINAcción nas Redes Sociais:
Facebook: facebook.com/contraminaccion/
Twitter: @mineriagalicia

Páxina web de ContraMINAcción

 

 

Outra mina para parar en Galiza

Fronte ao Axuntamento de Zas

Membros da comunidade prepáranse para entregar as mais de 300 alegacións e 1200 firmas en rechazo do proxecto mineiro Isabela II

Comunicado de Prensa de ContraMINAcción, Rede contra a Minaría Destrutiva na Galiza

A pancarta coa lenda “Galiza non é unha Mina: Defende a Terra, Defende a Vida” viuse obrigada a viaxar unha vez máis: onte chegou ata Zas, para acompañar a representantes da federación de nove asociacións veciñais Pico da Meda na presentación de 307 alegacións e 1.187 sinaturas contra os proxectos mineiros do Grupo M-FM 2001 SL.

E alí estivo tamén ContraMINAcción, apoiando a veciñanza e interesándose polas súas preocupacións en torno ao tema: as persoas que moran na zona manifestan por exemplo as grandes dificultades que enfrontan á hora de elaborar as alegacións, pola falta de información completa e as dificultades de acceso aos expedientes, ademais de o breve prazo dispoñíbel. Tras informarse, moitos veciños xa están a organizarse para rexeitar rotundamente a introdución dunha actividade contaminante de estas características.

O proxecto mineiro chamado Isabela II é cinco veces maior que o de Corcoesto, que xa foi cancelado. O novo proxecto afecta aos concellos de Zas, Santa Comba, Vimianzo e Coristanco. As súas consecuencias potenciais negativas para a área afectada son moitas, segundo as análises. En primeiro lugar, unha mina de ouro a ceo aberto implica o uso de cianuro, un veleno moi contaminante e mortal, maquinaria pesada, recursos públicos, camiños e carreteiras, electricidade, e supón a introdución dunha actividade industrial moi agresiva nunha zona agrícola e gandeira -entre 1.500 e 2.000 explotacións de vacún afectadas-, con actividade de caza e pesca, apicultura e outras propias das zonas rurais.

As alegacións presentadas ao proxecto Isabela II refírense entre outras moitas cuestións a falta de planos de situación dos labores; a falta dun estudo xeolóxico e estudos de impacto ambiental; a indeterminación da afectación aos bens arqueolóxicos, paisaxísticos e etnográficos; a inviabilidade de un aproveitamento racional de recursos e o incumprimento de diferentes leis e normas.

Desgraciadamente, o caso non e único. As minas proliferan en toda Galicia. Por este motivo, xurdiu a Rede contra a Minaría Destrutiva na Galiza ContraMINAcción, que agrupa a 22 colectivos e está permanentemente mobilizada en torno a esta temática.

ContraMINAcción esixe a denegación do permiso ao proxecto Isabela II

En medio dunha gran expectación veciñal, entrega de firmas e alegacións

En medio dunha gran expectación veciñal, entrega de firmas e alegacións

Páxina web de ContraMINAcción: http://www.mineriagalicia.org
Email: contacto@mineriagalicia.org

Redes Sociais:
Facebook: facebook.com/contraminaccion/
Twitter: @mineriagalicia

Máis minas contaminantes para Galicia: alerta social

8933701484_c3b2cb96c3_b NOTA DE PRENSA ISABELA II

27 Xaneiro 2016

O Goberno da Xunta do PP segue a pensar que “Galiza é unha mina” como proclamaba a súa campaña institucional. Despois da multitudinaria manifestación contra a Megaminaría contaminante convocada por ContraMINAcción e as miles de sinaturas recollidas, xa non o din tan claramente, mais os feitos condúcennos a pensar que así é.

A Xefatura Territorial da Coruña da Consellería de Economía, Emprego e Industria vén de anunciar que se somete a información pública o expediente da solicitude do permiso de investigación mineira Isabela II, tras resolver favorablemente a admisión definitiva da solicitude presentada o 20 de xuño de 2011, pola sociedade Grupo M-FM 2001, S.L., de permiso de investigación mineira de recursos da sección C), de 156 cuadrículas mineiras, situado nos termos municipais de Zas, Santa Comba, Vimianzo e Coristanco, na provincia da Coruña.

Dificultades no acceso a información

O anuncio non facilita outra información ademais das coordenadas da superficie que será sometida a explotación. Desde Verdegaia, para facilitar a identificación da superficie afectada, trazamos a mesma en Google Maps. A superficie afectada é de 43.6 quilómetros cadrados (unha superficie equivalente a 4.360 campos de fútbol), que se encadran dentro da zona coñecida como cinto de ouro de Malpica-Tui.

Nos Concellos o público non dispón da información necesaria para facer alegacións, e para ver o expediente é necesario trasladarse ata A Coruña. Por desgracia, acotío acontece que na Sección de Minas da Xefatura Territorial, non dan moitas facilidades para ver os expedientes, e se son solicitados en formato electrónico, adoitan chegar fóra de prazo para alegar.

A Consellería debería informar ás persoas afectadas que un permiso de investigación de recursos mineiros tipo C pode converterse nun futuro non moi afastado nun permiso de explotación que podería cambiar para sempre as súas vidas.

Leis franquistas

Grazas a unha lei de minas franquista e a unha lei –tamén franquista– de expropiación forzosa, as persoas propietarias das terras afectadas poderán perder as súas terras por un xustiprezo, que normalmente non vai ser xusto. E iso no mellor dos casos, porque podería acontecer que a túa casa quedase ao pé da explotación, mais que non a expropiasen pero que tiveses que soportar ruídos, fendas, polución…

A empresa Grupo M-FM 2001, S.L., que nos últimos anos recibiu do Estado subvencións de varios centos de miles de euros para a exploración mineira, vai buscar a licenza social para a súa actividade. Para iso este tipo de empresas adoitan contratar a unha persoa que teña unha boa consideración entre a veciñanza da zona para convencer da necesidade de que permitan facer as catas nos seus terreos. Prometerán postos de traballo para aquelas persoas e as súas familias que permitan gratuitamente furar nas súas terras. Dirán que o ouro correrá polas mans de todas e todos, mais nada diso acontecerá.

Os concellos deben velar polos intereses da veciñanza

Segundo advirten dende a Asociación Ecoloxista Petón do Lobo, unha vez aprobado definitivamente o permiso de investigación mineira, os concellos xa non van poder facer nada por parar a exploración no seu dominio público, aínda que teñan prevista facer unha sondaxe no portal do Concello. Instamos polo tanto aos catro concellos afectados a que estuden o expediente, o divulguen entre a veciñanza e fagan as oportunas alegacións opoñéndose ao mesmo. Estamos a falar dun entorno humanizado, con valiosos elementos patrimoniais, explotacións agrícolas, gandeiras e forestais.

A xente ten que saber que ten dereito a non permitir que entren nas súas fincas a traballar. E que se entran, as autoridades teñen a obriga de protexer as súas propiedades, polo que poderán acudir á Garda Civil para que coiden dos seus intereses.

Se hai información e unión, no haberá licenza social

Se algunha persoa consente en que traballen na súa finca, deberá saber que se está arriscando a que nun breve prazo pode perder a súa finca e a súa vivenda. Cómpre que teñan isto en conta cando pidan unha compensación económica. As persoas cobizosas, que saiban que a empresa sempre lles vai dicir que están a pagarlles moito máis que ás súas veciñas e veciños. Habitualmente, as empresas mineiras rompen a paz social enfrontando á veciñanza entre as persoas que buscan un posto de traballo na mina e as que se opoñen ás instalacións mineiras. Para evitar este problema, recomendamos a obxectividade: que a xente se informe do que se pretende facer, e do que acontece e ou aconteceu con outros proxectos mineiros semellantes.

Consideramos prioritario que as persoas que residen ou teñan intereses lexítimos nos Concellos de Zas, Santa Comba, Vimianzo e Coristanco se informen do plano de investigación mineira e das consecuencias que podería ter, e que comparezan como parte interesada no expediente para que sexan informadas e tidas en conta no desenvolvemento deste expediente de licenza de investigación. Para iso a A.S.C. O Iríbio facilitou modelos de comparecencia no expediente. Tamén, cando a administración nos facilite o expediente, elaboraremos alegacións para que sexan presentadas polas persoas afectadas. A Plataforma pola Defensa de Corcoesto e Bergantiños acordou dar charlas informativas para contrarrestar a falta de transparencia por parte da administración, facilitando así a participación pública e a defensa do ambiente, da paz social e dos intereses dos particulares das persoas afectadas.

Outros proxectos en Galiza

Dende o Sindicato Labrego Galego advirten que este non é o único proxecto mineiro que está a desenvolver a Administración. Nos concellos de Santa Comba e Zas, empresas filiais da canadense Edgewater solicitaron os permisos de investigación para ouro denominados Grixoa, Vilar e Monte Castelo que afectan a 1.680 hectáreas; e na comarca de Bergantiños as Julias (tamén de ouro) mobilizaron a toda a contorna.

Moitos son os permisos de investigación, e proxectos de explotación en tramitación en Galiza: A mina de tantalio de Forcarei (a maior de Europa), a da Terra Cha que continúan a dirimirse nos xulgados, os de Seixo de Erinsa na comarca de Ordes Compostela (8000 ha), ou todos os permisos de ouro da montaña de Lugo A Fonsagrada, Baleira, Baralla, Becerreá, etc. En Lousame está a piques de estalar un grave conflito social pois a mineira Sacyr en busca de volframio está pechando ilegalmente o acceso ao monte aos seus comuneiros.

Non entendemos como non se dá prioridade á agricultura, que é unha alternativa sustentable, con vocación de permanencia no tempo que xera postos de traballo de calidade e de futuro fronte a estas actividades destrutivas e temporais con postos de traballo precarios e de moi pouca duración.

Apoian este comunicado:

A Ría Non Se Vende, A Terra Non Se Vende, Asociación autonómica Cova Crea, Asociación autonómica e ambiental Petón do Lobo, Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza (ADEGA), ContraMINAcción, Contraminate, Foro Social de Cangas, Galiza Non Se Vende, Greenpeace, O Iribio, Plataforma pola Defensa de Corcoesto e Bergantiños, Plataforma veciñal Corno do Monte, Salva la Selva, Sindicato Labrego Galego, Verdegaia, Véspera de Nada, Voces polo Litoral de Teis

 

Sin título

Visita á mina de Skouries (Halkidiki)

A pasada semana, persoas da nosa Rede visitaron Megali Panagia, unha localidade de Halkidiki na Macedonia grega, moi próxima á mina de Skouries. Halkidiki, o terceiro destino turístico de Grecia, vese agora ameazado con este proxecto de 317 quilómetros cadrados de concesións mineiras que inclúen explotacións subterráneas, e a nova mina a ceo aberto en Skouries, que planea crear segundo á empresa un cráter de 700 metros de diámetro, mais que probablemente será moito máis grande. 

IMG_20151226_115513700

Esta mina contou desde o primeiro momento coa oposición da poboación poboación local, das organizacións ambientais e cos informes negativos de organizacións científicas independentes. Porén, esta oposición foi brutalmente reprimida e os informes científicos ignorados. Mentres tanto, producíronse diversos procesos tramposos e escuros de transmisión de dereitos mineiros, exencións ilegais de impostos, construcións de estradas privadas a cargo do estado, etc.

Neste momento, a empresa empezou xa a súa actividade en distintos puntos da zona, con utilización de explosivos e escavacións, construción de balsas e instalación da maquinaria que precisan para levar a cabo o seu proxecto. Está prevista a liberación de enormes cantidades de po cargado con produtos tóxicos (metais pesados, arsénico e cianuro) que, proxectados para o aire a 700 metros de altitude, inevitablemente van caer cara atrás en terras agrícolas e en aldeas veciñas. Coa construción dunha enorme balsa de lodos vaise poñer en perigo a maior reserva de auga da zona contida no Kakkavos, e en definitiva o futuro sustentable da rexión.

Os compañeiros e compañeiras de Megali Panagia acompañáronnos a ver a desfeita. Imposible non conmoverse ao ver o fermosísimo bosque virxe de faias e carballos con esas enormes feridas.

Imposible non sentir dor ao “meternos nos zapatos” desas persoas que levan xa 10 anos loitando e agora ven como unha empresa de fóra planea aniquilar o seu futuro destruíndo toda a zona cunha actividade tan perniciosa.

Impresionounos ver a cantidade de madeira talada e amontoada nas beiras dos camiños. Esa madeira, propiedade indiscutible da poboación da zona, pasou directamente a mans da empresa, que vai aumentar os seus ingresos ca súa venta.

Visitamos tamén o local onde se reúne o colectivo de oposición á mina, e participamos nun programa da súa radio, intercambiando impresións acerca de como se levou a cabo a loita nun lugar e no outro.

As persoas que se opoñen á mina en Megali Panagia informáronnos de que é agora precisamente, cando goberna Siryza, partido que abandeirou a loita contra a mina de Halkidiki, cando a súa loita está a verse máis comprometida e o proxecto mineiro está a avanzar máis a correr. Consideraron un grande erro delegar a loita nas organizacións políticas, e consideran que o importante é manter a loita continuada e directa do pobo.

Desde ContraMINAcción queremos expresar con toda a nosa forza a nosa solidariedade coa loita do pobo grego contra o extractivismo, e moi en particular cos compañeiros e compañeiras de Megali Panagia e coa súa dor polo que alí está sucedendo.

Máis imaxes aquí

Xornada “O Impacto da Minaría nas Terras de Lousame”

” As comunidades deben ter a última palabra sobre os proxectos mineiros”

A plataforma ContraMINAcción – Rede contra a minaría destrutiva na Galiza e a Sociedade Histórica e Cultural «Coluna Sanfins», organizaron o xoves 23 de xullo a Xornada “O Impacto da Minaria nas Terras de Lousame“, coa que se pretendía analizar o desembarco nas Minas de Sanfins da multinacional Sacyr da man dun grupo de inversión australiano así como a ampliación da canteira de Merelle en Tállara, da man de Prebetong, que pertence á multinacional brasileira Votorantim.

Antes deste acto público, a rede ContraMINAcción celebrou a súa asemblea anual, na que se expresou a especial preocupación da rede pola expansión mineira en Lousame e na comarca, así como pola situación de persecución e acoso que están a vivir os activistas que se opoñen á explotación mineira de Cosmos en Triacastela. ContraMINAcción quere transmitir, así mesmo, o seu apoio á xornada mundial contra a megaminaría, que desde o 2009, e a iniciativa de activistas de México e Canadá, vense celebrando anualmente no día 22 de xullo.

A charla tivo lugar no local Social de Cabanetan, en Lousame

                     A charla tivo lugar no local Social de Cabanetan, en Lousame

Durante a mesa redonda, que se celebrou no Local Social de Cabanetán, na parroquia lousamiá de Lesende, fíxose fincapé no feito de que estas concesións mineiras supoñen de feito a violación do dereito de decidir das comunidades veciñais sobre os seus recursos e o seu territorio, que no caso da mina de Sanfins engloba máis de 7.000 hectáreas, incluíndo varias aldeas enteiras. Interviñeron afectados de outros lugares nos que as mesmas empresas ameazaron con botar das casas e leiras aos seus donos, baixo o pretexto de consolidar os dereitos mineiros e poder especular con eles nos mercados internacionais. Desde os seis colectivos representados insistiuse en que hai ferramentas legais para retomar o control das concesións por parte das comunidades, e que os usos tradicionais agrarios e en man común deben primar sempre sobre a suposta “utilidade pública” das empresas mineiras, que no pasado ten xustificado procesos de expropiación forzosa.

Na mesa, ademais de veciños de varias parroquias de Lousame e de outros lugares da comarca, participaron representantes de seis organizacións para ofrecer unha perspectiva completa da minaría no contexto galego e mundial, e das alternativas de xestión comunitaria dos recursos. Polo Sindicato Labrego Galego falou Margarida Prieto Ledo, salientando o impacto da minaría na agricultura, sector estratéxico en Lousame, e os problemas do acaparamento de terras; pola Asociación Véspera de Nada falou Xoán R. Doldán, profesor de Economía Aplicada na USC, que contextualizou os intereses da extracción de minerais e especulación con dereitos mineiros no actual momento de declive enerxético; por Verdegaia participaron Nela Abella e Nacho Jorganes, ofrecendo unha perspectiva sobre os mecanismos de información e defensa ambiental que están a disposición das comunidades; Marcos Celeiro, da Asociación Cultural O Iríbio de Triacastela, explicou as consecuencias da mina de Cementos Cosmos de Triacastela, que pertence ao mesmo grupo do que Prebetong de Tállara; e Guadalupe Rodríguez, investigadora da ONG Salva la Selva, ofreceu un panorama mundial da minaría, dando conta de como as manobras que se producen aquí responden a un complexo entramado internacional de intereses económicos, políticos e financeiros.

Primeiro Campamento Internacional “Para alén da Europa”, en Halkidiki

Convite para o primeiro Campamento Internacional “Para alén da Europa” en Halkidiki, do 18 ao 25 de agosto.

soshalkidiki

                                           Pincha na imaxe para acceder ao blogue do colectivo grego SOS Halkidiki

No nordeste de Halkidiki, unha longa loita, que tomou a forma dunha revolta da poboación local contra as forzas de represión, mais tamén contra as autoridades locais, trouxo para o primeiro plano a cuestión do desenvolvemento capitalista, así como o poder de resistencia cando é exercida pola propia cidadanía.

A mineira canadense Eldorado Gold, que opera coa complicidade escandalosa do Estado grego e a maior empresa construtora grega, Aktor, decidiu borrar do mapa unha área de bosque virxe centenario, que sustenta as actividades locais, como pecuaria, apicultura e agricultura, de belas praias con baixa intensidade de turismo e de recursos hídricos inesgotábeis.

Como estaba previsto, os seus plans non se limitan a Halkidiki, senón que se estenden ao longo de Macedónia e Trácia, onde foron detectados depósitos de ouro significativos.

O método de procesamento con cianuro, utilizado pola empresa en proxectos mineiros en todo o mundo, non deixa ningunha dubida sobre o que xa está acontecendo na rexión ou o que vai acontecer no futuro.

Este proxecto faraónico, que probablemente causará un desastre ecolóxico de gran escala na Grecia, non podería proseguir sen unha dura represión, desenvolvendo así outra industria pesada, a industria do proceso xudicial. Actualmente, máis de 300 habitantes e simpatizantes solidarios están sendo procesados, e en moitos casos son acusados de delitos penais.

E mentres todo iso se desenvolveu durante os anos dos gobernos do PASOK e Nova Democracia que exhibiran unha actitude implacábel na rexión, un ano atrás había indicios de que algo podería mudar no nivel institucional.

Primeiro coas eleccións municipais en maio de 2014, onde o novo alcalde foi apoiado polo movemento anti-minaría, e máis tarde nas eleccións parlamentarias, en xaneiro de 2015, onde un partido que prometeu parar o proxecto mineiro, Syriza, foi o máis votado.

No entanto, os acontecementos son decepcionantes para aquelas persoas que puxeron todas as súas esperanzas nas institucións.

Dous meses atrás, o alcalde da rexión dimitiu, incapaz de ofrecer unha resposta significativa para o problema. O novo goberno de esquerda limítase a tentar de gañar “tempo político”, visto que non ten intención de opoñerse abertamente ás dúas empresas, Eldorado e AKTOR.

A consecuencia disto, estanse a desenvolver obras de ampliación na área mineira con maior intensidade, transformando o bosque centenario de Skouries nunha paisaxe lunar.

Por outro lado, o movemento anti-mineiro, o maior movemento na Grecia castigada pola crise, está agora nunha encrucillada, coa sobrecarga do peso dos xuízos e dos procedementos penais que xa están en curso e dos que están por vir.

Está, polo tanto, probado sen marxe para dúbidas que as promesas dunha solución definitiva do problema por medio da delegación política non se cumprirán. O tempo perdido á espera dunha solución institucional dá testemuña do feito de que só a loita popular sen mediación pode levar a unha vitoria ao movemento anti-mineiro. A autonomía dos movementos fronte calquera goberno debe ser un principio inviolábel.

Este é o novo ciclo de loita que agora se está abrindo entre os moradores e os comités de loita. Neste momento específico, a rede anticapitalista/antiautoritaria internacional “Beyond Europe” toma a iniciativa de organizar un campamento de solidariedade e loita do 18 ao 25 de agosto, na praia de Ierissos, nunha área que sufriu a maior represión do Estado.

Este é un convite para todas as persoas que desexan estar activas na loita pola Terra e a Liberdade, contra os plans destrutivos do capital. Convidamos a individuos e colectivos a participar dos eventos políticos e culturais planeados, así como a unha manifestación na área restrinxida, que está sendo preparada en colaboración coa poboación local. Convidámosvos a contribuír cun sopro de liberdade a unha loita significativa, o desenvolvemento da que, na fase actual, será o faro de moitas outras loitas na Grecia. Para nós, o sentido da vida está no terreo común internacional de loita pola liberación do pobo da tiranía do capitalismo voraz e da hexemonía do Estado e da clase dominante.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Encontro en Tapia de Casariego

Na tarde de onte, un grupo de activistas de ContraMINAcción participamos nun encontro con xente dos colectivos Oro No, de Asturias, e Ingénieurs Sans Frontières – Systèmes extractifs et environnement”, de Francia. O encontro tivo lugar en Tapia de Casariego.

Lagoa de Salave

Lagoa de Salave

Visitamos as lagoas de Salave, onde os compañeiros de Tapia (un deles xeólogo) nos explicaron o sistema de extracción utilizado polos romanos, o tipo de rocha presente na zona e outras cuestións técnicas en relación á explotación, e logo falaron da súa loita durante os últimos dez anos para opoñerse ao proxecto que Asturgold pretendía levar a cabo na zona, un entorno cunha gran riqueza paisaxística e de biodiversidade, no que neste momento se substenta a economía local, baseada fundamentalmente na pesca e tamén no turismo.

P1110394.redimensionado

A xente do colectivo ISF-SystExt mostrouse moi interesada polas loitas levadas a cabo en Galiza, así como pola orixe da Rede ContraMINAcción, a relación entre os colectivos que a compoñen, o noso xeito de organizarnos e moi especialmente a postura do noso colectivo con respecto á minaría en xeral.

Explicáronnos que en Francia, onde se viviu un repunte do extractivismo despois da Segunda Guerra Mundial, houbo despois un longo período de tempo no que o goberno adicou bastantes cartos ao acondicionamento de explotacións que quedaron abandonadas, así como á creación de alternativas económicas distintas da minaría nesas zonas. Na actualidade, non obstante, estase a vivir novamente unha reactivación da minaría, potenciada desde o Estado, que é moitas veces o impulsor dos proxectos.

Non resultou demasiado sorprendente, por ser algo que xa nos toucou vivir, sentirlles falar de cambios lexislativos feitos á medida dos intereses mineiros, ou de opacidade coa información, chegando a dicirse desde o poder que a poboación non ten formación abonda para comprender os datos técnicos incluídos nos cambios lexislativos, e que polo tanto non procede que accedan a esa información, xa que non saberían interpretala axeitadamente.

Outro dos temas abordados foi a necesidade de establecer un contacto entre os distintos colectivos en loita, tanto en cada zona como en toda Europa. Falámoslles da iniciativa Ban Bang Cyanide, que descoñecían, é que pode considerarse un punto de partida para establecer un nexo entre todos os colectivos en loita, neste caso os colectivos de proxectos relacionados co ouro.

Coa camiseta de ContraMINAcción

Coa camiseta de ContraMINAcción

O encontro foi, en suma, moi enriquecedor. E a nós resultounos moi reconfortante ver xente moza tan disposta a investir o seu tempo libre na loita solidaria.

Ligazón

 Novos reveses para Cementos Cosmos en Triacastela

6587-tmp.redimensionado

A Asociación Socio-Cultural O Iribio denunciou recentemene ante o SEPRONA as actividades e obras ilegais na explotación a ceo aberto de Cementos Cosmos en Triacastela que invaden a zona de policía de 100 metros de dous cauces fluviais do dominio público hidráulico. Tamén se denunciaron vertidos ilegais nos cauces, incumplimentos das condicións das concesións de aproveitamento de augas e vertidos outorgadas «ás escondidas» pola Confederación Hidrográfica Miño-Sil anos atrás e que só recentemente os veciños descubriron a sua existencia.

Seguir lendo